Ex-Paralympiër en voormalig aangepast wielrenner Gijs van Butselaar geeft, samen met Martin Boomkamp, talenten en nieuwsgierigen training. Alle deelnemers hebben een beperking, die ze niet als een belemmering zien. Zonder die beperking waren ze waarschijnlijk niet zo ver gekomen.
In het interview hieronder vertelt Gijs van Butselaar over zijn grootste passie en geeft hij belangrijke tips.
Wat motiveerde u om te gaan wielrennen? Hoe oud was u toen?
"U mag je zeggen. Ik was 20 toen ik ging wielrennen, en mijn motivatie kwam eigenlijk doordat ik gestopt was met voetballen. Ik wilde toch nog graag een sport doen, waarmee ik wel naar EK's en WK's kon. Dat was net niet gelukt met voetballen."
In wat voor een soort koersen blonk je uit?
"Voornamelijk als het een beetje zwaar was en het liefst wanneer het veel omhoog ging. Tijdrijden was mijn ding, mijn specialiteit om het zo te noemen. En dan had ik ook het liefst een heel zwaar parcours. Veel opwaarts, een klein beetje af. Omdat ik nogal licht was, was dat voor mij het meest ideaal."
Wat is de maximale snelheid die je ooit hebt behaald op de racefiets?
"Goede vraag. Ik denk 87 of 89 kilometer per uur."
Waar was dat toen?
"Dat was vorig jaar in de afdaling van een klim in de buurt van Valencia. Dat was gewoon tijdens een training. In een wedstrijd is de maximale snelheid 86 kilometer per uur."
Vond je het niet riskant om zó hard te gaan?
"Nee, want ik zag het pas na de wedstrijd. In de wedstrijd ben je eigenlijk alleen maar met de koers bezig. Ik wist alleen dat we heel hard gingen, maar ik heb niet naar mijn tellertje gekeken."
In hoeverre hield u rekening met voeding en rust tijdens uw carrière?
"Alleen maar. Voeding en rust zijn extreem belangrijk om goed te presteren. Jullie kennen waarschijnlijk de uitspraak wel van Joop Zoetemelk: "De Tour win je in bed". Dat geldt ook voor Paralympisch wielrennen. Als je traint, moet je goed eten, dus de juiste voeding tot je nemen. Maar je moet ook goed rusten. Dus dat was een heel belangrijk of misschien wel het belangrijkste onderdeel van de dag."
Wat is de mooiste zege uit uw loopbaan?
"Ik denk het Nederlands kampioenschap van vorig jaar. Het zat heel erg tegen dat jaar. Eigenlijk was vrijwel alles mislukt. Dit was de laatste wedstrijd van het jaar waarin ik nog iets kon rechtzetten en toen ben ik solo Nederlands kampioen geworden. Dus dat was wel heel prettig."
Was dat in de heuvels?
"Ja, het was heuvelachtig. Het was in Limburg en het parcours was dus redelijk zwaar."
Oké, mooi. Wat zijn jouw plannen voor de toekomst?
"Algemeen gezien of qua wielerambities?"
Algemeen.
"Ik ben op dit moment voornamelijk werkzaam in de voetbalsport. En dan in de weekenden hier in de wielersport. Het zou natuurlijk mooi zijn om met beide sporten verder te gaan en eventueel trainer te worden van het aangepast wielrennen. Dat laatste zou het mooiste zijn, natuurlijk. En dan zou ik jullie kunnen opleiden richting Tokio 2020."
Zeker. Heeft u nog advies voor ons? Is er nog iets waar we extra rekening mee moeten houden?
"Ik zou zeggen: ga zo door! Jullie zijn goed bezig. Jullie zijn hier altijd en zijn thuis goed aan het trainen. Maar eet af en toe ook een Mars. Jullie zijn redelijk streng voor jezelf, heb ik begrepen. Geniet ook nog, jullie zijn nog heel erg jong. Wielrennen kan echt nog jullie heel leven. Blijf gewoon lekker plezier erin houden, dat is het allerbelangrijkst!"
Oké. Dankjewel!
"Alsjeblieft."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten